Odzyskaj jeden kawałek dnia. Zaczynasz jutro o 6:30.
Dwadzieścia dni, jedna rzecz dziennie do zrobienia od razu, w pięć do piętnastu minut. Do tego gotowe narzędzie, które zostaje u ciebie na zawsze. Dla kogoś, kto kończy dzień zmęczony i nie umie powiedzieć, co właściwie zrobił.
Znasz to?
- Wieczorem nie umiesz powiedzieć, co dziś zrobiłeś, choć nie siedziałeś bezczynnie.
- Sięgasz po telefon pół sekundy po tym, jak zrobiło się niewygodnie.
- Sprawa wisi od trzech miesięcy i za każdym razem patrzysz na nią i odkładasz.
- Ktoś pisze „masz chwilę?", rzucasz swoją robotę i potem pięć minut szukasz, gdzie byłeś.
Co dostajesz od razu po zakupie
- Kartę „Punkt zero" do wydruku. Jedna strona A4: pola na pomiar z pierwszego i dziewiętnastego dnia oraz dwadzieścia kratek do odhaczania. Wisi nad biurkiem przez trzy tygodnie.
- Plan wszystkich dwudziestu dni. Co robisz każdego dnia, na jednej kartce. Widzisz całość, zanim zaczniesz.
Co dostajesz każdego ranka
- Gotowe brzmienia wiadomości. Co dokładnie napisać szefowi, koledze i klientowi, gdy prosi o coś w środku twojej roboty. Do skopiowania, nie do wymyślania.
- Dokładne ścieżki w ustawieniach.Osobno dla iPhone'a, Pixela i Samsunga, bo na każdym nazywa się to inaczej i człowiek utyka na trzecim kroku.
- Kartki i listy do przepisania. Kartka wieczorna z trzema polami, szablon trzech linijek na dzień, lista kontrolna zamknięcia pracy, znacznik powrotu do przerwanej roboty.
- Co zrobić, gdy nie wyjdzie. Przy każdym dniu najczęstszy sposób, w jaki to się sypie, i wyjście awaryjne. Tego nie ma w darmowych poradnikach, bo one zakładają, że wszystko idzie dobrze.
Co dostajesz na koniec
Po dwudziestym dniu dostajesz wszystkie dni w jednym pliku, razem z narzędziami, do wydruku albo trzymania na dysku. Wysyłam go dopiero wtedy celowo: gdybyś dostał całość pierwszego dnia, przeczytałbyś ją jednym ciągiem wieczorem i nie zrobił z niej nic. Tak masz do czego wracać, kiedy za pół roku coś znowu zacznie się sypać.
Cały dzień pierwszy, bez skrótów
Nie fragment i nie streszczenie. Dokładnie to, co dostajesz rano na maila. Pozostałe dziewiętnaście dni jest zbudowanych tak samo.
Dzień 1: Ile razy podniosłeś telefon
Jest 14:40, dokument otwarty od rana, napisane cztery akapity. Telefon leży ekranem do góry obok klawiatury. Przez ostatnie dwadzieścia minut wziąłeś go trzy razy i trzy razy odłożyłeś, nie sprawdzając niczego konkretnego. Gdyby ktoś zapytał, po co, nie umiałbyś odpowiedzieć.
Dlaczego to działa: twój telefon liczy odblokowania i czas ekranu od dnia, w którym go kupiłeś. Nie musisz niczego szacować, dane już są. Problem w tym, że dopóki liczba siedzi w ustawieniach, nie masz z czym porównać za trzy tygodnie i każda zmiana będzie kwestią wrażenia. Wrażenie zawsze mówi, że jest lepiej.
Rozwiń narzędzie i resztę dnia
Kartka „Punkt zero”
Zwykła kartka A5 albo wyrwana z zeszytu. Przepisz ręką, nie w telefonie. Ma leżeć w szufladzie biurka przez najbliższe trzy tygodnie.
PUNKT ZERO data dzisiejsza: ______________ mierzę dzień: ______________ (wczoraj) podniesienia / odblokowania: ______ czas ekranu: ______ h ______ min najczęściej otwierana aplikacja: ______________ PUNKT 19 — wypełniam za osiemnaście dni data: ______________ podniesienia: ______ czas ekranu: ______ h ______ min różnica podniesień: ______ różnica czasu ekranu: ______Gdzie są te liczby
Android (Samsung, Xiaomi, Pixel, nazwy mogą się minimalnie różnić): Ustawienia → Cyfrowa równowaga i kontrola rodzicielska → Pulpit, czyli górny wykres kołowy → pod wykresem: Czas korzystania, Odblokowania, Powiadomienia → stuknij w wykres i przesuń na wczorajszy słupek → przepisz Odblokowania i Czas korzystania.
iPhone: Ustawienia → Czas przed ekranem → Zobacz aktywność → na górze przełącz Tydzień na Dzień i cofnij się na wczoraj → na górze Czas przed ekranem, niżej po przewinięciu sekcja Podniesienia → przepisz obie liczby i aplikację z pierwszego miejsca.
Jeśli funkcja była wyłączona i nie ma danych z wczoraj: włącz ją teraz, wpisz na kartce dzisiejszą datę z dopiskiem „start pomiaru”, liczby uzupełnij jutro rano. Dzień poślizgu niczego nie psuje.
Czego z tą kartką nie robimy
Nie sprawdzamy, czy to dużo. Norm nie ma, średnich nie porównujemy. Nie postanawiamy, że od jutra mniej. Dziś zapisujesz stan i zamykasz szufladę.
Dzisiaj: wejdź w ustawienia ścieżką wyżej, znajdź wczorajsze podniesienia i czas ekranu, przepisz ręką na kartkę, schowaj do szuflady. Dziesięć minut, z czego osiem zejdzie na szukanie właściwego ekranu.
Po czym poznasz: w szufladzie leży kartka twoim pismem, trzy wypełnione pola u góry i pusta sekcja PUNKT 19 pod nimi.
Gdy nie wyjdzie: typowy przebieg — docierasz do ekranu z liczbami, robisz zrzut, mówisz sobie, że przepiszesz wieczorem. Wieczorem zrzut leży w galerii między zdjęciami dzieci i paragonami, a kartki nie ma. Jeśli właśnie zrobiłeś zrzut, odłóż telefon ekranem w dół i przepisz liczby ręką teraz, to trzydzieści sekund. Kartka ma być z papieru, bo za osiemnaście dni wyciągasz ją z szuflady i dopisujesz drugą kolumnę, a nie przewijasz galerię wstecz o trzy tygodnie. Jeśli telefon pokazuje wyłącznie czas ekranu i nie ma odblokowań, zapisz sam czas ekranu i pilnuj tej jednej liczby.
Dziewiętnastego dnia wracasz do tej kartki i wpisujesz te same trzy liczby jeszcze raz. To jedyny moment, w którym wyzwanie udowadnia, że zadziałało, zamiast o tym zapewniać.
Dla kogo to jest, a dla kogo nie
Tak
- Pracujesz na etacie albo prowadzisz firmę.
- Dzień rozbijają ci cudze prośby, spotkania i telefon.
- Chcesz rzeczy do zrobienia, nie wiedzy do przeczytania.
Nie
- Szukasz motywacji i cytatów.
- Chcesz wyjaśnień, jak działa mózg.
- Liczysz na aplikację, która zrobi to za ciebie.
Pytania, które sam bym zadał
- Nie mam czasu na kolejny kurs.
- To nie jest kurs. Jeden mail, jedno zadanie, pięć do piętnastu minut. Nie ma nagrań, nie ma platformy, nie ma nadrabiania zaległości.
- A jak opuszczę kilka dni?
- Nic się nie dzieje, maile idą dalej. Dni nie zależą od siebie poza pierwszym i dziewiętnastym, które razem tworzą pomiar. Jest też osobny dzień o tym, co robić, kiedy wszystko się sypie.
- Czy to zadziała, jak pracuję w open space i mam szefa nad głową?
- Żadne zadanie nie wymaga zgody przełożonego, zmiany narzędzi w firmie ani ogłaszania komukolwiek, co robisz. Blok w kalendarzu wstawiasz sam, a na wypadek, gdy ktoś go nadpisze, dostajesz gotowe zdanie.
- Czy muszę coś kupować albo instalować?
- Nie. Wszystko robisz na tym, co już masz: telefon, komputer, kartka.
- Co, jeśli mi się nie spodoba?
- Dlatego trzy pierwsze dni są za darmo. Weź je, zrób i dopiero wtedy decyduj. Kupujesz, gdy już wiesz, jak to wygląda od środka, a nie na podstawie obietnicy.
- Dlaczego tak tanio?
- Bo prowadzenie tego kosztuje mnie tyle, co wysłanie dwudziestu maili. Nie ma nagrań, platformy, logowania ani obsługi klienta. Cena odzwierciedla koszt, a nie to, ile dałoby się wycisnąć.
Wolisz najpierw sprawdzić
Zostaw adres, a wyślę ci trzy pierwsze dni. Za darmo, bez zobowiązań, wypisujesz się jednym kliknięciem.